Na prepunoj terasi Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka (Zaprokul) govorio je legendarni sineasta Đorđe Kadijević, dotakavši se svog odrastanja, kulturne klime posleratne Jugoslavije i poriva koji su ga vodili kroz život i karijeru.
Sanja Milić, urednica Kulturno-umetničkog programa RTS-a, koja je vodila razgovor sa prvim gostom novog serijala tribina „Razgovori sa savremenicima“, napomenula je kako je Kadijević bavići se kinematografijom uvek radio na svoj, pomalo subverzivni način. U tim vremenima, kako ističe čuveni reditelj, on nije namerno, svesno ili ambiciozno ušao u neki dijalog sa opštom recepcijom ordinarne stvarnosti, koja je u ono vreme bitno uticala na film, literaturu i umetnost uopšte.
Slike iz mladosti kultnog reditelja, bile su brutalne, i izazvale su to da on izgubi fundametalnu veru u ljude i istoriju. Tako su nastali njegovi najveći filmovi, od prve faze ratnih filmova, preko filmova o onostranom i fantastičnom, sve do filmova i serija o istorijskim temama.
„Leptirica je inkarnacija jedne imaginacije, od početka snimanja do današnjeg dana nema nikog ko ne zna za Leptiricu, nema nikog ko jednako ne akceptira tu poetiku i tu tematiku”, rekao je Kadijević, „a kada je serija o Vuku Karadžiću bila proglašena za najbolju seriju u Evropi, a duhovni vođa toga je bio Umberto Eko, on je tada rekao: ova serija nije samo serija o jednom segmentu srpske istorije, ovo je serija o jednom segmentu evropske istorije.“
Na kraju, zaključio je reditelj „ukupna pokretačka snaga svega što sam imao, mogla bi se sažeti u jednoj rečenici: Pravi film o graničnoj ljudskoj situaciji. Onda se pokaže prava istina o nama.“
Mnogobrojna publika iz sveta kulture i umetnosti, pozdravila je ovacijama ovaj razgovor kao odraz poštovanja potvrđenih umetničkih rezultata Đorđa Kadijevića i njegovog nemerljivog traga u istoriji naše savremene kinematografije i umetnosti.
